Wet-en regelgeving
Vanuit juridisch oogpunt zijn er een aantal zaken waarnabestaanden rekening mee moeten houden als hun kind overlijdt. Een aantal zijn hieronder op een rijtje gezet.
• Polisvoorwaarden: bij de meeste verzekeringsmaatschappijen is het kind, indien het binnen 2 of 6 maanden na geboorte overlijdt automatisch meeverzekerd, bij enkelen helaas niet. Doodgeboren kinderen zijn soms helaas niet verzekerd, meestal niet bij een zwangerschapsduur van < 24 weken. Indien men wel is verzekerd, dan bij voorkeur eerst de verzekeringsmaatschappij bellen. Zij kunnen een uitvaartverzorger of men kan in overleg zelf eentje kiezen. Als een‘andere’ uitvaartverzorger is geregeld buiten de verzekeraar om kunnen de kosten hoger uitvallen.

• Na een zwangerschap van >24 weken of van een onbekende duur, maar dan met een gewicht van >500 gr., is wettelijk begraven/cremeren verplicht. Nb een doodgeborene < 24 weken oud, kan dus in het ziekenhuis worden achtergelaten, worden dan meestal met andere kinderen gecremeerd (achterlaten kan evt. ook na> 24 weken zwangerschap. Let op: afscheid nemen zoals bij een uitvaart is dan niet mogelijk, ). Vraag evt. naar de richtlijnen of regeling van het ziekenhuis voor te vroeg geborenen.

• “Indien een baby wordt geboren voor de 24e week zwangerschap kan het kindje wettelijk gezien niet worden ingeschreven in het register bij de burgerlijke stand. (Gelet op het bepaalde in artikel 2, tweede lid, van de Wet op de lijkbezorging valt een vrucht jonger dan 24 weken niet onder de wet, ongeacht of hij/zij na de geboorte nog is blijven leven.) De regels voor het aangeven voor geboorte en overlijden zijn gebaseerd op het Burgerlijk Wetboek en aanpalende regelgeving. Dus het kindje krijgt geen juridische naam, de vader kan het kind niet officieel erkennen. Wat echter wel mogelijk is en voor veel ouders een grote emotionele waarde heeft is dat het kindje bijvoorbeeld wel wordt bijgeschreven in het trouwboekje. Zij kunnen dit zelf doen, maar met een stempel en een paraaf/handtekening van een ambtenaar heeft dit voor de ouders meer waarde. In 1999 is wet veranderd en mochten de ouders een levenloos geboren kind geboren na 24 weken zwangerschap wel een naam geven. Enerzijds heb je een ‘officiële naam’ die bij de burgerlijke stand van een gemeente is ingeschreven; anderzijds laat de wet het toe dat iemand een naam gebruikt die hij zelf wil. Of die iemands ouders willen. Ook de naam die iemand ‘in het maatschappelijk verkeer’ heeft, is legaal. En dat ouders zelf hun kind een naam willen geven en die naam op zijn grafje willen zetten, is dus volstrekt legaal. Daarmee staat het kind gelijk aan elke andere inwoner van Nederland die een roepnaam heeft! ”

• Tegenwoordig wordt vaker het advies gegeven toch een afscheidsceremonie te gaan verzorgen. Dit kan bijdragen aan de verwerking van het verlies. Als het kind jonger is dan 24 weken, is géén verlof tot begraven van de gemeente nodig. Maar je moet wel een `bewijs` hebben dat dit het geval is (dat is geen wettelijk voorschrift, maar de begraafplaats moet zich indekken niet onwettelijk te handelen). Verklaring gynaecoloog/verloskundige met zwangerschapsduur is nodig indien het kind gewoon begraven of gecremeerd gaat worden (dat de zwangerschap van de moeder korter dan 24 weken geleden is aangevangen). “Formeel valt dit kind niet onder de wetgeving en mag het bijvoorbeeld in de tuin begraven worden. Of het kind na de geboorte heeft geleefd, 10 minuten of een paar dagen, is niet relevant als het korter dan 24 weken voor de geboorte verwekt is. Ook dan is de Wet op de lijkbezorging niet van toepassing.Op het tijdstip van overlijden wordt er gekeken of dán 24 weken voorbij zijn. Enkele voorbeelden: een kind van 23,5 week oud overlijdt binnen 1 dag. Dan zijn geen 24 weken voorbij en is de Wlb niet van toepassing. Maar als dat kind 10 dagen oud wordt, dan zijn wel 24 weken verstreken en zou je de Wlb wel moeten toepassen. Naar de letter van de wet staat het er niet, maar het is wel de strekking. Verder is het dan een theoretische kwestie, omdat de ouders bij een kind dat zo lang geleefd heeft, het toch normaal vinden dat de normale regels van toepassing zijn. Men zal dan ook altijd aangifte doen, eerste van geboorte en later van overlijden en dan is aansluitend het verlof tot begraven of cremeren een automatisme. Als een kind wel levend geboren wordt, maar kort na de geboorte overlijdt, is altijd gewoon de wet van toepassing. Maar je kunt dus ook aan een kind dat na 20 weken levenloos geboren wordt een `normale` begrafenis geven, met een `normaal` graf (of kindergraf). Of een `normale` crematie organiseren. ”

(bron: Mr. W.G.H.M. van der Putten van Uitvaart.nl)